Dakloos de decembermaand door

Dakloos de decembermaand door, dan duren de dagen lang…

Bron: Delft op zondag 12-12-2010

Sinterklaas was vorige week vrijdag op bezoek bij de Daklozenopvang in de Surinamestraat. De personen op de foto zijn niet degenen die in het verhaal aan het woord komen.

Sinterklaas Surinamestraat 2010

Dakloos zijn is geen feest en helemaal niet in de feestmaand december. Ahmed Nasser (53) en Peyman Entezari (42) kunnen daarover meepraten. We ontmoeten ze vrijdagmiddag, als de Sint net bij de Daklozenopvang in de Surinamestraat op bezoek is geweest. De kruidnoten liggen nog door de hele ruimte verspreid over de grond. Nasser en Entezari worden niet bepaald wildenthousiast van vreugde als het decemberthema wordt aangesneden. Dat is voor een dakloze de moeilijkste maand van het jaar, weten ook hun begeleiders. “Het is moeilijk”, begint Nasser. “Je loopt alleen, met twee of drie koffers, over straat. In het weekend is de dagbesteding bijvoorbeeld dicht. Dat is zeer zwaar. En koud, ja. De meesten van ons hebben financiële problemen. En waar moet je dan heen, zonder geld? Ze krijgen zo’n 50 euro per week, dat is niet voldoende eigenlijk.” Peyman Entezari (42) ziet dan ook altijd tegen die voor anderen zo feestelijke maand op. “Het is nu ook hartstikke koud”. Gelukkig voor hen gaat de Dagopvang aan de Surinamestraat als het vriest eerder open, zodat dak- en thuislozen hier na het verlaten van de Nachtopvang aan de Spoorsingel meteen terecht kunnen. “De opvang in de Surinamestraat is de enige plek waar we ons thuisvoelen. Er werken hier hele aardige medewerkers. Die zetten zich hard voor ons in en doen van alles om ons blij te maken. We krijgen lekker eten, kleding, dit is echt een topplek voor daklozen”, vindt Ahmed Nasser. De Nachtopvang is volgens hem en Peyman Entezari een minder fijne plek. Er is, zeker als het koud is, vaak niet voldoende plek voor iedereen. En wat als je niet meer naar binnen kan? “Dan loop ik op straat, tot het weer daglicht is”, vertelt Entezari.

Niet prettig

Ahmed Nasser is nu zo’n twintig maanden dakloos. Toen hij terugkwam uit het buitenland moest hij zeven maanden wachten op zijn uitkering. Toen die uitkering kwam was het kwaad al geschied. Nasser was dakloos geworden. “Ik heb in die tijd te veel alcohol gedronken, ik was de weg kwijt. Ik had tot dat moment geen geschiedenis met drank, maar ik deed het uit onmacht en frustratie.” Entezari is nu ruim anderhalf jaar dakloos, maar het verhaal over hoe dat zo kwam houdt hij liever voor zichzelf. Ook denkt hij niet graag terug aan vorig jaar, toen hij de feestmaanden ook als dakloze beleefde. “Het is niet prettig om daaraan te worden herinnerd, zeker niet als het zo koud is. Ik ben in een gat gevallen en dat blijft voorlopig ook nog even zo.”

Wat verwachten jullie van het volgende jaar?

Nasser: “Ik heb gehoord dat de Gemeente Delft, PerspeKtief en Brijder hun best gaan doen om te zorgen dat iedereen een dak boven z’n hoofd krijgt. Dat is onze hoop, dat we een goede slaapplek krijgen en iedereen een kleine woning heeft. Ze doen hun best om dit waar te maken.”

Entezari: “Ik hoop dat ik uit deze situatie kom, op welke manier dan ook. Maar je moet een hele lange adem hebben.”

Nasser: “Vanwege de kou en stress gaan sommigen drinken.”

Entezari: “Dat is een logisch gevolg daarvan. Je bent als dakloze in december hoe dan ook alleen. Of je het nu wilt of niet. Als dakloze willen anderen, zoals vrienden, familie en kennissen, sowieso geen contact met je. Ze proberen je te vermijden. Logisch ook, maar het is wel hard.”

Nasser: “Mensen generaliseren makkelijk. Als dakloze ben je volgens hen of crimineel of je bent gok- of drankverslaafd. Zodra je dakloos bent, denken ze negatief over je. En wat ik ook nog kwijt wil: We zijn het derde rijkste land op de planeet. Ik schaam me zeer dat het in dit land nog voorkomt dat mensen dakloos zijn. Schandalig.” (JN)

Geplaatst in Persberichten.