M25 in de Halve Finale Jongerenprijs Kerk en Wereld

Uitreking 31 oktober 2009

M25 Delft is doorgedrongen tot de halve finale van de Kerk en Wereld   Jongerenprijs. Samen met vijf andere jongerenproejcten maakt M25 Delft kans op 10.000 euro.   De uitreiking vindt plaats op 31 oktober 2009 tijdens de openingsmanifestatie   van de Maand van de Spiritualiteit in het Archeon in Alphen aan de Rijn. Deze   uitreiking is gratis toegankelijk en wordt gepresenteerd door Jacobine Geel.
Een jury bestaande uit vertegenwoordigers van Kerk en Wereld en   organiserende partij Zinweb, boog zich vorige week over de in totaal twintig   inschrijvingen. Uiteindelijk is de keuze gevallen op de volgende projecten (in   alfabetische volgorde):

  • ‘Believe it!’ van Timu Kota. Een dag lang nemen meiden uit Utrecht elkaar   mee in hun eigen geloofswereld. Zij bezoeken moskeeën, kerken, synagogen en   volgen meditatiesessies.
  • ‘De wereld redden’ van Wonder. Jonge wereldverbeteraars zien in korte   instructievideo’s hoe een maatschappelijk of milieuprobleem aangepakt kan   worden, wat daarvoor nodig is en hoe ze er zelf mee aan de slag kunnen gaan.
  • ‘Generation Y’ van W!J. Door middel van zelfgemaakte Youtube-filmpjes over   thema’s rond religie en samenleving, wordt het wij/zij-denken doorbroken en kan   gezocht worden naar een ‘nieuw wij’ in Nederland.
  • ‘Grenzen verleggen’ van M25 Delft. Jongeren uit Delft gaan aan de slag om   minder fortuinlijken in de samenleving te helpen volgens de uitgangspunten van   Mattheus 25: ‘Waar was je toen ik je nodig had’.
  • ‘Romeo en Julia 2.0′ van Euro’s voor vrede. Tijdens een vakoverstijgende   projectweek voor VMBO-scholieren wordt sociale veiligheid op een innovatieve en   creatieve manier bespreekbaar gemaakt.
  • ‘Traineeship voor Wereldverbeteraars’ van Verbeter de Wereld. Jongeren   worden uitgedaagd, geïnspireerd, getraind en gecoacht om in groepsverband een   verschil te maken in de wereld

Op 1 oktober zal Marcel ten Have met twee jongeren M25 Delft presenteren aan   de jury.
Deze zes projecten worden in de komende weken uitgebreider gepresenteerd op www.zinweb.nl. Iedere   dinsdag staat een van de projecten centraal. In deze periode presenteren de   jongeren zich ook persoonlijk aan de jury en aan elkaar. Tijdens de finale op 31   oktober valt de uiteindelijke beslissing. Aanmelden voor dit finale-event, waar   ook cabaretier Jo de Rijck zijn bijdrage aan zal leveren, kan binnenkort via www.maandvandespiritualiteit.nl.

M25 Rotterdam van start

M25 Rotterdam start met een 1e bijeenkomst voor jongeren op 8 maart

M25 is een diaconaal project dat jongeren tussen de 12 en de 17 jaar uitdaagt en ondersteunt om zich in te zetten voor kwetsbare mensen in de samenleving. Jongeren maken kennis met projecten voor bijvoorbeeld daklozen, gehandicapten of ouderen. Vervolgens gaan zij voor een bepaalde periode ook zelf aan de slag als vrijwilliger.

Het project M25 is ontstaan in Delft (zie: www.m25delft.nl) en draait inmiddels op meerdere plekken in het land succesvol. Mara is zowel in Den Haag als in Rotterdam met een aantal parochies begonnen om een M25-groep op te starten. In Rotterdam vindt op zondag 8 maart aanstaande van 14.00 tot 15.30 uur de eerste kennismakingsbijeenkomst voor de jongeren plaats aan de St. Mariastraat 142 b.

Voor meer informatie over dit project, de kennismakingsbijeenkomst of deelname aan de initiatiefgroep: Kordula Braat (kordula@maraprojecten.nl).

Medewerker M25 in Den Haag

Rocelie Alivio is de nieuwste medewerker binnen Mara. Zij gaat de drie parochies in Den Haag (Ignatius, Agnes en Willibrord) ondersteunen bij het opzetten van M25, een diaconaal jongerenproject. Op woensdag 25 februari zal ze kennismaken met de vrijwilligers en gaan zij gezamenlijk aan de slag om de eerste bijeenkomst voor en met jongeren voor te bereiden. Rocelie is bereikbaar via rocelie@maraprojecten.nl en via de vaste telefoon van Mara Den Haag, 070-3585025.

 

Marga Klompé prijs

Op zaterdag 27 oktober 2007 heeft M25 de Marga Klompé prijs gewonnen. In de Aula van de Universiteit van Tilburg is de prijs ontvangen uit handen van de voorzitter van de Marga Klompé Stichting Mevrouw Timmerman – Buck.

De Delftse diaconale jongeren kregen hun prijs voor het naleven en handelen zoals opgeschreven in Matteus 25! “Wanneer hebben wij U gezien”. De geldprijs van 2500 euro die bij deze prijs hoort werd door onze bisschop verdubbeld tot 5000 euro, wat de vreugde alleen maar groter maakt!

Als diaken en Franciscaan ben ik trots op deze groep jongeren binnen onze kerk en op het dagelijksbestuur dat veel vrije tijd in dit project steekt! Ik hoop dat dit project handen en voeten gaat krijgen in ons bidom! In de werkzijze van M25 komen twee spiritualiteiten samen die van Franciscus en Don Bosco.

Motivatie van de jury

(Overgenomen uit de lezing van de voorzitter van de jury Prof. dr. Edith Brugmans, bijz. hgl. wijsbegeerte aan de Universiteit Leiden vanwege de Radboudstichting en uhd rechtsfilosofie Radboud Universiteit Nijmegen)

M25 is de naam van een groep vrijwilligers die olv diaken Hans van Bemmel het project ‘grenzen verleggen’opzetten in 2003, in Delft. Dit project behelst dat jongeren tussen 13 en 17 jaar concrete diaconale activiteiten opzetten en uitvoeren. Voorbeelden hiervan zijn het haloweenfeest met mensen met een verstandelijke beperking, vieringen met daklozen en verslaafden die van een liturgie van de straat overgaan in eten met een feestelijk tintje. Het is een klein project, waarbij ongeveer 30 jongeren betrokken zijn. Maar het is wel een voorbeeldproject dat in andere steden navolging krijgt binnen het bisdom Rotterdam, en geleidelijk aan ook elders in het land. In de adviesraad werd over dit project gezegd: ‘Zeer zinvol aan dit project vind ik dat jongeren ondersteuning krijgen bij het verder willen kijken dan de eigen situatie – iets wat juist zo kenmerkend is voor deze leeftijdsgroep. …Het is gericht op iets doen. De aanpak is fris en reeel. Er wordt gewerkt aan een basis van solidariteit’. En zo is het. Opvallend is dat het christelijk geloof en in het bijzonder de franciscaanse spiritualiteit uitdrukkelijk meespelen voor de jongeren die dit werk van gerechtigheid doen. Ook dit is een echt Marga Klompé project dat wij graag met de prijs willen honoreren. ”

De gehele lezing van Prof. dr. Edith Brugmans kunt u hier downloaden.

M25, het project “grenzen verleggen” krijgt één van de drie Marga Klompé prijzen 2007 .

Marga KlompéMarga Klompé, eerste vrouwelijke minister van Nederland, was een markante vrouw. Met grote persoonlijke inzet streed zij voor menselijkheid, gerechtigheid, vrede en emancipatie van de vrouw in kerk en samenleving. Achtergestelde groepen gingen haar aan het hart.

De Marga Klompé Stichting wil de herinnering aan deze bijzondere vrouw levend houden, en daarom reikt het bestuur jaarlijks omstreeks de sterfdag van Marga Klompé drie geldprijzen uit ter bekroning of stimulering van activiteiten, waarin de geest van Marga Klompé zichtbaar wordt.

De prijzen zullen worden uitgereikt tijdens een bijeenkomst op zaterdag 27 oktober a.s. in de Aula van de Universiteit van Tilburg. Er zal onder meer een interview plaatsvinden met alle prijswinnaars, over hun activiteiten, hun inspiratie en motivatie. Aansluitend aan deze bijeenkomst is er een receptie. Nadere informatie volgt.

De andere prijswinnaars

De andere projecten die een prijs hebben gekregen zijn:

Vier (oud)studenten van de Vrije Universiteit van Amsterdam voor hun boek Migranten in Mokum. De studenten bregen in dit boek een uit beeld geraakte groep migranten in beeld. Ze maken duidelijk dat integratie en emancipatie zonder “sense of belonging” niet mogelijk zijn; dat migrantenkerken dit gevoel bieden en westerse kerken niet aansluiten bij de problematiek van de christelijke migranten.

Stichting Ontmoeting Buitenlandse Vrouwen. De prijs wordt met name toegekend voor de individuele taallessen aan een bijzonder geisoleerde groep buitenlandse vrouwen en voor de grote persoonlijke inzet en deskundigheid van de vrijwilligers. Het project is niet uniek in Nederland. Het is wel een typisch MKS-project vanwege de emancipatie van vrouwen en vanwege het werk aan de onderzijde van de samenleving.

M25 op bezoek bij “De IJssel”

M25 op bezoek bij de Penitentiaire Inrichting De IJssel

Op zaterdag 17 februari 2007 zijn we met M25 naar de Penitentiaire Inrichting “ De IJssel” te Krimpen aan den IJssel geweest en hebben daar een inleiding gehad van de directeur over de wijze waarop de inrichting is georganiseerd en over de wijze waarop bewoners van de inrichting hun tijd besteden.

We zijn om 09.45 uur met de bus vertrokken uit Delft en waren om 10.15 in Krimpen aan den IJssel waar we per drie personen moesten inchecken om binnen te komen.

Er vond bij binnenkomst een controle plaats op ijzerwaren door middel van een detectiepoort. Zakmessen, oorbellen, speldjes, nagelschaartjes, sleutelbossen etc. konden niet mee naar binnen. De bedoeling was dat zoveel als mogelijk ijzerwaren in de bus moesten achterblijven, omdat het beleid van de inrichting er niet op is gericht dat spullen bij de portier in bewaring kunnen worden gegeven. Mobiele telefoons en fotocamera’s mochten van het ministerie van Justitie ook niet mee naar binnen. Die moesten achterblijven in de bus. Ook moesten we ons identificeren aan de hand van ons ID kaart of paspoort.

Nadat iedereen binnen was, al dan niet nog een keer gescreend door een bewaker omdat er nu eenmaal ritsen, broekriemen en medicijnfolie het detectiepoortje op tilt brengen, werden we ontvangen door de directeur van de inrichting met koffie, appelflappen en gevulde koeken die in de bakkerij van de inrichting die ochtend voor ons waren gebakken.

De directeur gaf ons een inleiding over de inrichting. Hoeveel bewoners er zijn, wat het verschil is tussen een gevangenis en een huis van bewaring, hoe de dagindeling van de bewoners er uit ziet, wat allemaal kan en mag en wat er allemaal niet mag. Indrukwekkend was de opmerking dat er ook jeugdigen waren gedetineerd, in de leeftijd van 14 tot en met 18 jaar. Er werden door de M25-leden veel vragen gesteld over de leefgemeenschap in de gevangenis.

Van 12.00 uur tot en met 13.30 uur hebben we in twee groepen een rondleiding gekregen door de gehele inrichting. We hebben gezien hoe een cel er uit ziet, hoe klein die is en dat er in die kleine cellen vaak twee personen zijn opgesloten. We zijn in een isoleercel geweest, hebben en luchtplaats bezocht, zijn in de bakkerij geweest, op de lompen afdeling rondgelopen en gezien hoe in de smederij ijzeren producten worden gemaakt voor bedrijven buiten de inrichting. Ook hebben we gezien hoe de gymzaal er uit ziet en dat daar in een klein opberghokje een aantal muziekinstrumenten staat waar bewoners kunnen jammen als ze daar behoefte aan hebben. De klimwand mocht echter alleen gebruikt worden door de bewakers en niet door de bewoners.

We hebben gezien hoe de medische verzorging is geregeld en wanneer en op welke plaats de kapper zijn werkzaamheden verricht. Hoe het bezoek uur van de bewoners wordt geregeld en dat er maar 10 minuten per week mag worden gebeld met de buitenwereld. We hebben gezien hoe de verschillende gangen met elkaar zijn verbonden en dat er altijd sleutels aan te pas komen om van de ene afdeling in de andere te komen. Indrukwekkend was de kunst die door bewoners van de inrichting was gemaakt en die op veel plaatsen van de inrichting aan de muur hangt.

Omdat we voor bewoners geen spullen mochten meenemen hadden we de afspraak gemaakt met de directie dat we tijdens de rondleiding zullen een bezoek zouden brengen aan de kapel (stiltecentrum) van de gevangenis. We hebben 100 rode rozen meegebracht die de volgende dag tijdens de viering in de kapel zouden worden neergezet. Er zijn 468 bewoners in de inrichting waarvan er ongeveer 100 per week op de viering komen. Elke bezoeker van de kerkdienst kan dan een roos kunnen meenemen naar zijn kamer, met een flyer van M25 als blijk van aandacht en waardering voor zijn persoon als mens.

Om 13.30 uur was er gelegenheid tot het stellen van vragen. Om 13.45 uur hebben we afscheid genomen van de directeur en zijn medewerkers en hem bedankt voor zijn inspanningen om ons een indrukwekkende dag te bezorgen.

We hebben buiten de inrichting nog een aantal foto’s gemaakt en zijn daarna met de bus weer teruggereden naar Delft, waar we om 14.30 aankwamen.

Een dag om nooit te vergeten.

Gevangenisbezoek M25: door Benjamin Geurts

“Ik zat gevangen en u kwam mij bezoeken.”

Dit is één van de zinnen uit hoofdstuk 25 uit het Evangelie volgens Mattheüs, hierin staan één van de belangrijkste pasages uit de bijbel. Jezus geeft hierin aan hoe wij om dienen te gaan met de medemens en anderen kunnen helpen. Zoals u inmiddels wel zult weten is “Grenzen verleggen” een speciaal project voor jongeren na het Vormsel in de leeftijd van 14-18 jaar. De werkgroep die dit organiseert noem zichzelf “M Twenty Five”(M25), afgekort voor het 25e Evangeliehoofdstuk van Mattheüs. Op 17 februari jl. brachten zo’n 20 jongeren van M25 een bezoek aan de Penitiaire Inrichting Rijnmond welke gevestigd is in Krimpen aan de IJssel. Naast de vaste begeleiders van M25 gingen ook diaken Hans van Bemmel ofm en diaken in opleiding Pier Tolsma mee. Als “buitenstaander” had ik de eer om ook mee te mogen gaan.

Nadat we met de bus bij de locatie gebracht werden zijn we bij binnenkomst streng gecontroleerd. Het meenemen van mobiele telefoons, camera’s en ijzerwaren was immers verboden. We werden welkom geheten door de directeur van de instelling en een medebroeder en tevens huisgenoot van Hans van Bemmel ofm die hier werkt als gevangenispastor. De directeur van de Penitiaire Inrichting vertelde ons bij de inleiding van de dag hoe alles er precies aan toegaat in een dergelijke instelling. We kregen te horen hoe een dag van een gedetineerde eruit ziet en hoe de instelling probeert deze mensen terzijde te staan. Na de inleiding kregen we een rondleiding. Als eerste kregen we de arbeidsruimtes te zien. Hier kunnen gedetineerden werken aan het vervaardigen van bepaalde producten, hierbij kun je denken aan textiel en andere technische producten alsook broodproducten. In de Penitiaire Inrichting is o.m. een sportzaal, fitnessruimte en een kunstgrasveld. Gedetineerden kunnen twee maal in de week drie kwartier (en geen minuut langer) sporten. Ze mogen niet beide keren dezelfde sport uit oefenen, maar moeten dit dus afwisselen. Omdat deze mensen dus niet het gebouw uit mogen gaan en het binnen best benauwd kan zijn, beschikt het gebouw over zogenaamde luchtruimtes. Hier krijgen gevangenen ook de kans even een sigaretje te roken, wat verder in het gebouw verboden is.

Er is ook een ruimte aanwezig waarin gedetineerden de kans krijgen op een artistieke wijze bezig te zijn d.m.v. schilderen en boetseren. Vervolgens kregen we de kapel te zien waarop zondags de kerkdienst is. Hier vinden niet alleen Christelijke diensten plaats, maar ook Islamitische, Joodse en Hindoestaanse. Veel gevangenen maken gebruik van de wekelijkse kerkdienst en komen hier tot inkeer en beseffen dan vaak waar ze mee bezig zijn geweest in hun leven en dat ze niet op het goede pad waren. Het is gedetineerden overigens maar 10 minuten in de week toegestaan een telefoontje te plegen met de buitenwereld. Als Piet (één van de begeleiders) hier zou moeten wonen, zou hij dat toch liever elke dat willen willen met zijn vrouw Mary 😉 Op bezoekjes en het volgen van tv/radio/kranten is er geen contact met de buitenwereld. Internet is, zoals begrijpelijk, niet toegestaan in de gevangenis. Hierna hebben we diverse vrije cellen bezichtigd die het gebouw heeft. Na het bezichtigen hiervan moest ik er zelf niet aan denken om daar ook maar één dag in te moeten vertoeven, laat staan je leven lang. Veel mensen denken wel eens dat de gevangenissen in Nederland paleizen zijn waarin je verwend wordt. Niets is minder waar. Al zijn de gevangenissen hier stukken beter als elders op de wereld, een paleis of een hotel is het absoluut niet! Uiteraard hebben ze zich te houden aan de strenge en strakke regels die hier gelden, ze zitten hier immers ook niet zomaar.

De Penitiaire Inrichting probeert zoveel mogelijk deze mensen in te laten zien, dat wat ze gedaan hebben niet juist is. Hen proberen weer op het goede pad te brengen, zodat wanneer hun tijd in de gevangenis erop zit, ze volledig en correct mee kunnen draaien in de maatschappij. Dit kan door middel van een opleiding, cursus, hulp van psychologen, etc. Ieder mens maakt immers fouten en ieder mens heeft ook, vind ik zelf, het recht om te proberen te herstellen van fouten die gemaakt zijn. Het is toch zo makkelijk om te zeggen; eigen schuld, zoek het maar zelf uit. Jezus heeft gezegd, zoals geschreven staat in Mattheüs 25, dat ieder mens uiteindelijk toch een mens blijft en geholpen dient te worden, hoe erg iemand soms ook geleefd heeft.

Omdat we niet konden praten met de gedetineerden hebben we de gevangenispastor 100 rode rozen gegeven voor de bewoners als blijk van medeleven. Na de wekelijkse kerkdienst zou iedere bewoner er eentje mee kunnen nemen naar hun cel.

Na de rondleiding bedankte Marcel (één van de begeleiders) de directeur en overige medewerkers en gingen wij weer via de strenge controles naar buiten toe. Omdat de groep van M25 vandaag (bijna) compleet was werd er nog een groepsfoto gemaakt van hun. Hiermee werd een interessante dag afgesloten voor de jongeren, voor de begeleiding en ook voor mijzelf als gast bij M25. Ik wil bij deze ook de begeleiding danken die deze dag mogelijk gemaakt heeft voor de jongeren van M25. En natuurlijk ook een woord van oprechte dank aan de jongeren zelf die naar het Evangelie van Mattheus 25 proberen te leven. Ik sluit graag af met de franciscaanse groet van Vrede en alle Goeds voor u allen,

Benjamin Geurts