U bent bezoeker:

Wippolderblad mrt 2007: Dominee in de buurt

Food- en non food, aardappelen en stoelen

Midden in de Wippolder, verscholen tussen veel grote gebouwen, staat de NON-FOOD BANK, over een tijdje net zo bekend als de Voedselbank, reken daar maar op.

Wat gebeurt er dan wel?

Het is eigenlijk heel eenvoudig. Het is het recept van de Voedselbank maar dan voor non-food. Mensen hebben een bank over. De NON-FOOD BANK komt die bij u halen en geeft hem gratis door aan een echte minima. Recycling op z’n best. De klanten zijn over het algemeen klein behuisd. Dat geeft wel enkele beperkingen b.v. grote wandmeubelen en dito stoelen kunnen ze niet plaatsen. Al het andere huisraad kunt u daar kwijt: tafels, stoelen, bedden, vooral graag kledingkasten maar ook computers, fietsen, wasmachines, stofzuigers, T.V.’s, enz. Zend of bel even naar: nonfoodbankdelft@hetnet.nl tel. 015.257.04.09.

Van het ene huis naar het andere

Dinsdags worden goederen opgehaald en bezorgd binnen de grens van Delft. Bezorgd bij klanten van de Voedselbank en bij klanten die door maatschappelijk werkers begeleid worden. Voor allen geldt dat zij deze goederen echt nodig hebben. De nood kan hoog zijn, zelfs zo hoog dat mensen nauwelijks enig huisraad hebben doordat ze uit het buitenland gevlucht zijn of op de vlucht voor een man zijn. Ze komen uit een ander land of een andere plaats en zijn in principe blij met het onderdak in Delft. Over het algemeen is er voor meer gezorgd maar een paar keer zijn we toch al betrokken geweest bij schrijnende gevallen. Kinderen die op een betonnen vloer sliepen onder een overgordijn van de vorige bewoners. We konden bedden en dekens brengen. En er is natuurlijk nooit voldoende geld om alles te kopen wat een gezin zo al nodig heeft. Kasten voor de kleding schieten er al gauw bij in. Daarom zouden we zo 15 kledingkasten kunnen wegbrengen.

Armoede met toekomst

Dat de nood in Delft groter is dan aanvankelijk gedacht werd, is intussen algemeen bekend. Daarom zal de gemeenteraad van Delft binnenkort een besluit nemen over een de inhoud van de Nota: Aanpak schuldhulpverlening 2007- 2010. Daarin worden allerlei maatregelen aangekondigd om de armoede Delft uit te krijgen. Trouwens meer dan dat wordt er beloofd. Ook zal er extra gekeken worden naar oorzaken en gevolgen voor met name kinderen. Wie zou niet content zijn met iedere extra investering voor hen die met weinig tot zeer weinig door het leven moeten? Vol verwachting zien we uit naar de vruchten van dit plan.

Oud en niet vergeetachtig

Volgens mij is het zo dat mensen die ouder worden gemakkelijk wat vergeten. Ik denk niet dat ik daar een uitzondering op ben. Vaak heb ik de kreet van een leeftijdgenoot gehoord: ‘M’n hoofd is net een vergiet’. Onlangs las ik dat dit niet nodig is. Het vergiet kan een dichte gaatjespan worden waarin je veel kennis kunt bewaren. Wilt u het recept? Om goed te kunnen onthouden moet een mens bezig blijven. De luie stoel is wel aantrekkelijk maar stimuleert geen hersencellen.. De schrijver doet ons een ezelsbruggetje aan de hand. (Geen schande, daar bedienen studenten zich ook van.) Hij wil dat we deze zin uit het lied van Ramses Shaffy in praktijk brengen:‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’.

Zo vergaat het mij

Ik heb het idee dat je persoonlijke aanleg of ambitie daar een grote rol bij speelt. Voor mij zijn er woorden die er uitspringen en waar ik veel meer mee doe dan met andere. Ik werk wat als vrijwilliger en huil wel eens maar niet veel, ondanks al het verdriet dat ik dagelijks tegenkom. Vechten kan ik gewoon niet daarom ben ik al een paar keer uitgenodigd door jongens bij Koster. Ik moet er niet aan denken, zelfs niet even.

Ik zing als ik alleen ben en niet te vergeten samen in de kerk. Daar bidden we trouwens ook wat af. We bewonderen heel veel, niet in het minst, de gaven van het verstand. Het is een wonder dat je kunt denken, combineren en onthouden. De beste computer zit niet zo ingewikkeld in elkaar als de hersenen van ons mensen. In de kerk zijn we zo dom om te denken dat God daar iets mee te maken heeft. Sorry, ik ken velen buiten de kerk die het daar roerend mee eens zijn.

Blijft nog over: lachen. Ik lach vaak met jong en oud. Zo houd je lol in het leven.