Lang geleden was perron nul, de voorloper van de huidige Pauluskerk, een van de inspiratiebronnen van het rk stadsdiaconaat. Op zaterdag 9 april was een delegatie uit Delft op bezoek in de Pauluskerk in Rotterdam om te zien wat we van de huidige aanpak anno 2011 kunnen leren voor het opzetten van een interkerkelijk diaconaal centrum.
Het huidige klimaat waar onder men momenteel in Rotterdam moet werken is moeizamer dan tien jaar geleden. Er is recessie; er is werkloosheid en schuldenproblematiek. Zowel landelijk als lokaal wordt er bezuinigd en met name op voorzieningen die mensen aan de onderkant van de samenleving treffen: sociale zekerheid, maatschappelijke opvang, onderwijs. Er leven minder daklozen op straat door invoer van gemeentelijke programma's maar er is wel meer dan ooit sprake van psychische problematiek. Voor vluchtelingen wordt het steeds moeilijker zich te handhaven in ons land. In Rotterdam wonen nu zo'n 20.000 mensen zonder geldige verblijfspapieren.
De Pauluskerk is behalve kerk vooral opvang voor mensen in de problemen: verslaafden, vluchtelingen, armen. Men heeft maatschappelijk werkers in dienst, een eigen medisch centrum, een open huis met koffie en eten, een voedselbank, tijdelijke opvang maar ook een literair café, een schilderclub etc. De oude Pauluskerk is vier jaar geleden afgebroken, men zit nu in een tijdelijk pand tot de nieuwe multifunctionele kerk medio 2012 geopend gaat worden.
De lessen die wij daar vooral geleerd hebben is het inzetten op een lerende organisatie: niet te veel plannen, klein beginnen en het vooral laten groeien op organische wijze. Je moet goed weten wat er in Delft bijvoorbeeld al is aan voorzieningen, wat er gebeurt in de stad zodat je niet gaan dubbelen. Belangrijk is ook om veel aandacht te besteden aan vrijwilligersbeleid en ruimte te scheppen voor de moderne vrijwilligers die maar een beperkt aantal uren per week kunnen en willen inzetten. Het was een inspirerend bezoek.