Duif zittend in een hand
Vliegende duif
Banner algemeen
Algemeen

M25

Jongeren
Extern
U bent bezoeker:
Banknummer

 

 

Een leeg Tabernakel

Geschreven door Heleen Schnitger

Vanavond, in de witte donderdagviering, is het tabernakel leeggehaald. Maar dat is niet waar dit stukje over gaat. Het gaat namelijk over de paasviering voor dak- en thuislozen, van afgelopen woensdag. Daar hebben we afgelopen woensdag weer mogen helpen, met de RKJ, en dat was ook een viering met een leeg tabernakel.

Voor wie het niet weet: deze viering wordt elk jaar gehouden op de woensdag voor Pasen. Velen van jullie zullen zich de viering van vorig jaar herinneren, toen we met een man of 15 hebben geholpen. Dit jaar was het iets rustiger op het RKJ front, door late planning van mijn kant en drukke stages en studies van jullie kant, waren we maar met z’n drieën. Dat mocht de pret niet drukken, de viering was weer een waar feest. Waar vorig jaar nog onze trommelvliezen beschadigden door de brassband in de kerk, werd de viering nu opgeluisterd door Alice, die zong bij begeleiding met djembé (wie doordeweeks wel eens naar de mis gaat in de sacramentskerk, kent Alice wel, en misschien ook hoe mooi zij zingt).

De viering was mooi, met veel liedjes, en hartelijke woorden, voelde iedereen zich welkom en thuis. Na de viering werd een feestmaal uitgedeeld, aan iedereen die aanwezig was. Het leuke vind ik zelf altijd, dat je eigenlijk helemaal niet weet wie er nu dakloos is en wie niet.

En dat iedereen zo aardig is op die dagen, omdat het leven mooi is, en Jezus zo lief. Dan vraag je je af: waarom doen we niet altijd zo tegen elkaar, wat houdt ons tegen? De wereld zou beslist een stuk mooier zijn.

Maar ik vroeg me nog iets anders af, en daar wilde ik het hier eigenlijk over hebben. Elk jaar tijdens de paasviering voor dak- en thuislozen is het tabernakel leeg. Aan de ene kant kan ik begrijpen dat het tabernakel wordt leeggehaald, omdat de kerk op die dag niet alleen als gebedshuis wordt gebruikt, maar ook om te eten en dergelijke. En omdat dingen als een brassband wel erg ver afstaan van hoe wij normaal ons geloof beleven. Maar aan de andere kant begrijp ik er niks van: zoveel naastenliefde en hartelijkheid, zoveel mensen die samen zijn in Jezus’ naam, daar kan God toch alleen maar om juichen? Dus waarom moet het tabernakel dan leeg? Ik ben erg benieuwd naar wat jullie hiervan vinden, wie weet zie ik redenen over het hoofd.. ik vind het in ieder geval elk jaar weer vreemd, zo’n leeg tabernakel op een dag dat God verder zo duidelijk aanwezig is.