Donkere Dagen - Anders naar mensen kijken moet het hele jaar door :
Artikel in Delft Op Zondag, 10 december 2006, 14e jaargang no. 49
Diaken Hans van Bemmel van het RK Stadsdiaconaat Delft en omstreken haalt graag een verhaal van de Engelse schrijver Chesterton aan om zijn visie op Kerstmis te illustreren. Dit verhaal vertelt hoe een man, die zijn vaderland waardeloos vindt, op zoek gaat naar beter. “In één van mijn laatste diensten heb ik er nog over gesproken”, zegt Van Bemmel. In het bewuste verhaal trekt de man overal naar toe, maar het lijkt wel of hij nergens een land vindt waar hij zich thuis voelt, waar hij zich geborgen weet. Zo trekt hij steeds verder… en eindelijk, na jaren, komt hij in een land dat hem vriendelijk gezind lijkt. Waar hij geborgenheid ervaart. Het blijkt zijn eigen land te zijn! Toen hij zich afvroeg hoe het kwam dat hij zijn land nu wèl goed vond en toentertijd niet, ontdekte hij, door het leven wijzer geworden, dat aan het land praktisch niets veranderd was, maar dat hij zèlf veranderd was. “Als je zelf verandert, dan ga je beter met anderen om”, zegt Van Bemmel. “En dat terwijl die anderen niet veranderen.”
Een diaken houdt zich van oudsher vooral bezig met de zorg voor armen en zieken. Hij is er specifiek voor mensen die zorg nodig hebben. Van Bemmel begeeft zich veel op het terrein van daklozen en verslaafden. Ieder jaar is er bijvoorbeeld in de Maria van Jessekerk een Kerstviering voor dak- en thuislozen, verslaafden en ontheemden. “Het is vooral een dienst voor mensen die pech hebben gehad in hun leven”, zegt Van Bemmel. “Ik zeg altijd: eigenlijk kan het iedereen overkomen. We kunnen allemaal werkloos worden. De tijd van lange uitkeringen is ook voorbij. Het verschil tussen een gewoon leven en leven in de goot is flinterdun geworden. Als je dat weet, mag je nooit op mensen neerkijken. Mensen die zich dit realiseren, gaan de dingen heel anders bekijken.”
Dat is dus precies wat de hoofdfiguur uit het verhaal van Chesterton doet. Hij gaat anders naar zijn oorspronkelijke land kijken, omdat hij zelf veranderd is. Dat moet volgens Van Bemmel ook bij mensen zonder dak boven het hoofd. “Dakloos en thuisloos is overigens niet hetzelfde”, zegt hij. “Iemand die dakloos is, hoeft niet thuisloos te zijn. Als je thuisloos bent, dan ben je eigenlijk ook thuisloos in jezelf. Dan ben je altijd zoekende.”
Op een andere manier naar andere mensen kijken, daar wil Van Bemmel in de Kersttijd graag de nadruk op leggen. “Maar het is wel belangrijk dat je dit het hele jaar door doet”, zegt hij. “Je moet constant zoeken naar de binnenkant achter de façade. Het staat vast dat je dan heel mooie mensen vindt.”
Aandacht in wederkerigheid, Van Bemmel weet het mooi te formuleren. Dit wil zeggen dat het in zijn geval niet moet gaan om een rolverdeling van hulpverlener en slachtoffer. “Iedereen heeft onzekerheden, zorgen en niet één mens is volmaakt”, zegt hij. “Meestal zijn het levensgeschiedenissen die dit soort mensen zo hebben gemaakt, zonder hun eigen schuld. Als je de mens in zo iemand ziet, dan ga je veel beter met elkaar om. Het is mooi als je zou denken: die ander, dat ben ik.”
De Kerstviering voor dak- en thuislozen, verslaafden en ontheemden vindt op dinsdag 19 december plaats in de Maria van Jessekerk aan de Burgwal. De kerkdienst begint om 15.30 uur.
Volgens diaken Hans van Bemmel moet je bij mensen constant zoeken naar de binnenkant achter de façade.