Even voorstellen: Jouke Schat, stagiair
Vanaf oktober 2007 tot mei 2008 komt Jouke Schat bij ons stadsdiakonaat stage lopen. Jouke is in opleiding voor diaken in het bisdom Utrecht. Bij die opleiding hoort een stage waarin je in aanraking komt met de praktijk van de diaconie. Hij heeft aan stadsdiaken Hans van Bemmel gevraagd of hij in Delft stage mag lopen. Het RK-stadsdiakonaat Delft is volgens hem een geweldig voorbeeld van actieve, praktische en goed werkende naastenliefde. Ook de parochies in Delft zijn een bron van liefde en licht en dus een solide basis voor diaconaal werk. Bovendien woont Jouke in de buurt (vlak bij Zoetermeer) en werkt hij in Rotterdam.
Jouke is in het dagelijks leven secretaris van de vereniging van frisdrankenfabrikanten. Hij is 52 jaar, getrouwd met een Française ( wie met hem Frans wil spreken, is hartelijk welkom) en hij heeft een dochter van 27 jaar. In zijn stage gaat hij vooral kijken en luisteren om de nood in de wereld te ervaren. Ook wil hij graag zien hoe mensen, al dan niet bewust geïnspireerd door het geloof, die nood proberen te lenigen. Hij zal vooral stage lopen bij de Voedselbank, de non-food bank en het thuis- en daklozenproject.
Jouke heeft de diaconie met de paplepel binnengekregen. Zijn moeder was in Raalte (provincie Overijssel) jarenlang actief in de diaconie met projecten voor straatkinderen in Colombia en voor zieken en gehandicapten in Nederland. “Bij ons thuis waren we heel veel voor anderen bezig”, zegt hij. “Iedereen die aan de deur kwam en het moeilijk had, kreeg te eten en ook nog wat mee voor onderweg. Voor het Colombia-project hadden we een aparte zolder en een garage waar tweedehands spullen werden gesorteerd en gereed gemaakt voor verzending naar Zuid-Amerika. Tientallen mensen hielpen mee en nog veel meer mensen gaven geld en tweedehands spullen”.
Jouke werd op het pad van de diakenopleiding gezet door een diaken, die hij in Frankrijk ontmoette op pelgrimstocht. In het jaar 2004 liep Jouke met zijn vrouw in twee maanden ruim 1400 km van Conques in Frankrijk (zie http://www.stedentipsvoortrips.nl/frankrijk/conquesff.htm) naar het bekende bedevaartsoord Santiago de Compostella in Spanje (zie http://www.catedraldesantiago.es/; klik voor meer info ook op http://camino-de-santiago.startpagina.nl/). “Het mooiste van die tocht was de stilte. Er waren dagen dat je niemand zag en helemaal alleen door de natuur liep. Stilte opent je voor de natuur en voor diepere gedachten en ervaringen. Maar ook de ontmoetingen met allerlei soorten mensen, die allemaal wat bijzonders hadden, is een heel rijke ervaring. Iedereen zou eigenlijk een keer in zijn leven zo’n lange tocht moeten maken. Het verandert je, ook al ben je je daar misschien niet meteen van bewust. Bij mij duurde het ook een jaar voor het kwartje viel en ik dacht dat ik diaken moest proberen te worden”.
De laatste twee jaar hebben Jouke en zijn vrouw de wegen in Italië gelopen, die Franciscus van Assisi in zijn tijd is gegaan. “Je voelt de vrede van Franciscus in het land en die vrede wordt sterker naarmate je dichter bij Assisi komt”, zegt hij. “Wij vonden deze ervaringen nog intenser en mooier dan de tocht naar Santiago de Compostella”. Hans van Bemmel zal dit kunnen beamen, want hij is immers franciscaan, navolger van de Heilige Franciscus. De wens van iedere franciscaan is kort en krachtig “pax et bonum” (vrede en alle goeds). Zowel de vrede als het goede kom je op de wegen in Toscane en Umbrië veel tegen. Het land is zo rustig en de mensen zoveel minder jachtig en agressief dan bij ons”.
Wie over pelgrimstochten wil praten, is hartelijk welkom. Pelgrims zijn we eigenlijk allemaal op deze aarde, ook al loopt niet iedereen grote stukken te voet. Ons hele leven is een pelgrimstocht vanuit de wieg naar het graf en wat daarna komt. Overal onder weg in het leven doen we ervaringen op, die we in ons denken en doen moeten proberen te verwerken. Paus Johannes Paulus II zei hierover “pelgrimeren staat symbool voor ons leven. Het geeft aan dat je niet wilt blijven zitten, dat je je verzet tegen alles wat je energie probeert uit te doven, je vragen verstikt, je horizon blokkeert. Pelgrimeren betekent steeds weer op weg gaan, weer en wind trotseren, hindernissen overwinnen – waaronder onze eigen kwetsbaarheid – en doorzetten tot het einde toe. Jezus is onze weg. Hij begeleidt ons zoals hij heeft gedaan voor de discipelen op weg naar Emmaüs. Hij zet ons weer op het goede spoor, als we ons in de weg hebben vergist. Hij trekt ons weer overeind als we gevallen zijn. Hij wacht op ons aan het eind van de route, wanneer de tijd van rust en vreugde is aangebroken. De heilige plaatsen zijn als een stukje hemel, waar Christus ons ontvangt, met zijn moeder die ook onze moeder is, met de heiligen; waar hij ons het mysterie van communie laat ervaren, waartoe wij zijn voorbestemd.”
Iets over het diaken zijn. De diakenopleiding Utrecht zegt daarover het volgende. “Sommige christenen voelen zich op een bijzondere wijze geroepen. Geroepen om de kerk te dienen en zich in te zetten voor al wie in armoede en nood verkeert. Geroepen om een bijzondere band met Jezus te hebben, en hem tegenwoordig te stellen. Geroepen om kerk en maatschappij met elkaar te verbinden, om de noden uit de samenleving in de kerk onder de aandacht te brengen, en andersom om ook buiten de gebaande kerkelijke paden Gods gerechtigheid ter sprake te brengen. Als zo iemand een man is, getrouwd of celibatair levend, kan hij zich melden voor een opleiding tot diaken. Het diaconaat is op de eerste plaats iets wat je bent, meer dan iets wat je doet. Niet op de eerste plaats een functie, maar een manier van zijn, van leven, van verbonden zijn met Christus in al zijn gestalten.”
Wie geïnteresseerd is in de opleiding tot diaken, kan zich melden in het bisdom Rotterdam bij drs. P. Schuurmans, bisschoppelijk gedelegeerde (mail hem op diakenopleiding@bisdomrotterdam.nl). Meer info is er op http://www.bovendonk-opleidingen.nl/index.php . In het bisdom Utrecht kunt U terecht bij prof. Henk Schoot, bisschoppelijk gedelegeerde (kijk op http://www.diakenutrecht.nl/ of mail naar h.j.m.schoot@uvt.nl). Alleen mannen kunnen tot diaken worden opgeleid. In het bisdom Rotterdam duurt de opleiding 6 jaar (in de avonduren en het weekend), waarbij je na je 4e jaar in dienst komt bij het bisdom en ook een salaris krijgt. In het bisdom Utrecht duurt de opleiding 4 jaar (avonduren en weekend), maar daarna kom je niet in dienst van het bisdom en je ontvangt ook geen salaris. Je gaat wel allerlei diaconale projecten doen maar onbezoldigd.