De Levende Heer ontmoeten
door Hans van Bemmel
Laatst hoorde ik een mooi en inspirerend verhaal van een medebroeder uit Philadelphia, USA. Hij is werkzaam in de arme sloppenwijken en coördinator van onze Franciscaanse gaarkeuken al daar. Deze gaarkeuken zorgt er dagelijks voor dat ruim 600 arme mensen te eten krijgen. Op een dag was hij down, uitgeput van het vele werken, en op weg naar huis, toen hij ontdekte dat hij nog iets was vergeten. Met tegenzin ging hij terug. Onderweg vroeg hij zich af hoe lang hij het nog vol zou houden om te blijven werken tussen alle armoede en ellende. Op de trap voor de gaarkeuken zag hij een arm vrouwtje zitten.‘Pater, hebt u nog wat te eten?’ vroeg ze. Omdat hij wist dat er niets meer in de koelkast zou zitten, was hij geneigd om haar weg te sturen, maar voor het gebaar ging hij toch even kijken. Er bleken nog twee broodjes te zijn en een glas melk. Voordat de vrouw het eten opat, sloeg ze een kruisje in al haar ellende. Dat was het moment dat mijn medebroeder dacht: dit is niet een arm vrouwtje dat ik te eten geef, maar Christus zelf. En sinds dit moment had hij weer energie te over. Want hij voelde: Het is de Heer, waar ik het voor doe! Hij ontdekte de levende Heer in zijn alledaagse werk.
Niet alleen in de Heilige Eucharistie kunnen wij de levende Heer ontmoeten, maar ook in ons gewone, dagelijkse leven. Door het ontvangen van het lichaam van Christus, worden wij zelf het lichaam van Christus. Dit heeft consequenties voor ons als christen in het normale leven van alledag. Wij zullen de bijbel moeten naleven, om zodoende de levende Heer te ontmoeten in de ander. Zo krijgt de eucharistie een voelbaar vervolg in ons leven en speciaal de diaconie.
Dit is een prachtig verhaal, maar als je goed om je heen kijkt, zie je dat de kerk steeds leger wordt. De kloof tussen ouderen die nog kerks zijn en jongeren wordt steeds groter. Wat mij als diaken steeds meer bezighoudt, is: hoe kunnen wij de bijbel in 2007 overbrengen naar jongeren? Moeten we niet wat meer een missionaire kerk worden? Ik denk dat we de bijbel niet alleen moeten beluisteren; we moeten de bijbel dóen. Het voorbeeld geven!
Diaconie is het geloof omzetten in daden. Dat doen we door het wegnemen van problemen in de samenleving (bijvoorbeeld armoede), door het signaleren van de problemen en die aan te kaarten, en door samen met mensen op te lopen in solidariteit.
Er word veel gedaan in de stad Delft, als het om diaconaal handelen gaat. Een voorbeeld hiervan is M25, een project waarin jongeren hun medemensen in nood helpen, en in hen Christus tegenkomen. Ook de vele werkzaamheden van actieve mensen in en buiten parochies zijn zeer prijzenswaardig. De oecumenische samenwerking met onze reformatorische broeders en zusters gaat steeds beter. Deze vorm van interkerkelijke diaconie krijgt gestalte in de voedselbank en in de, in november 2006 opgerichte, non–foodbank. Zo kan ik wel een tijdje doorgaan, maar dan zou ik misschien groepen of mensen vergeten. Dankbaar ben ik voor allen die zich zo inzetten voor onze kerk en niemand uitgesloten. U allen laat zien in de diaconie wat een missionaire kerk is in deze tijd!
Ik wens u allen toe dat we de levende Heer steeds weer mogen ontmoeten in de Heilige Eucharistie, én in de mensen op ons pad. Moge de Heilige Geest, die wij met Pinksteren hebben ontvangen, ons in beweging zetten of houden.
Diaken Hans van Bemmel ofm